Historia

Rys historyczny:
Parafia erygowana została 15 lipca 1912 r. przez biskupa Augustyna Łosińskiego, który wydzielił ją z parafii w Złotym Potoku. Już w 1910 r. mieszkał tu wikariusz parafii złotopotockiej ks. Jan Bochenek, który został też po powołaniu placówki w Janowie pierwszym jej administratorem. W związku ze zniszczeniem kościoła w czasie I wojny światowej parafia dwukrotnie wracała pod zarząd proboszcza ze Złotego Potoku: od 1915 do 1916 oraz w latach 1919-20. W 1974 r. wieś Julianka i kol. Wygwizdów włączona została do parafii w Sygontce. Pierwszy kościółek drewniany w Janowie został zbudowany w 1700 r. staraniem proboszcza ze Złotego Potoku, ks. Floriana Silnickiego, który za pomoc przy rozplanowaniu miasteczka otrzymał od właściciela włókę ziemi w Janowie i na jej skraju postawił kościół. Od 1809 r. dojeżdżał tu ksiądz ze Złotego Potoku. W XIX w. kościół ten okazał się za mały na potrzeby duszpasterskie rozwijającego się miasteczka i dlatego w 1878 r. proboszcz ze Złotego Potoku ks. Ludwik Janikowski pod pozorem remontu starego kościoła wybudował - obchodząc zakaz władz carskich - nową murowaną świątynie przy wydatniej pomocy Edwarda Raczyńskiego i jego żony Marii z Krasińskich, córki Zygmunta Krasińskiego. 3 lipca 1878 r. gotowy już kościół konsekrował biskup kielecki Tomasz Kuliński. Wtedy rozebrano stary kościół. Nowy dotrwał do 8 grudnia 1914 r., kiedy to na skutek działań wojennych spalił się. Liturgię odtąd odprawiano w prowizorycznej kaplicy urządzonej w plebańskiej stodole. Dopiero w 1917 r. staraniem ks. Romana Pachelskiego wyremontowano prowizorycznie kościół i wznowiono w nim sprawowanie służby Bożej. jednak osłabione pożarem mury groziły zawaleniem, dlatego w 1919 r. przerwano odprawianie w nim liturgii i przystąpiono do przygotowań do budowy nowego kościoła, którą rozpoczął ks. Jan Widłak na wiosnę 1921 r. wg projektu inż. Nowakowskiego z Kielc. Prace postępowały niezwykle szybko. 25 czerwca 1922 r. ks. Jan Widłak dokonał poświęcenia świątyni, a konsekrował ją biskup Teodor Kubina 7 czerwca 1931 r., po wyposażeniu wnętrza. W 1945-49 kościół otrzymał, staraniem ks. Ignacego Drzazgi, nową polichromię. Kolejny raz ściany świątyni pokryto nową polichromią w 1980 r. za ks. Czesława Spyrzyńskiego. Staraniem ks. Stanisława Sikory została wybudowana na przełomie lat 80 i 90 kaplica mszalna w Piasku. Ks. Mirosław Siółko w 1992 r. sprawił do prezbiterium witraże, stały marmurowy ołtarz i ambonkę, oraz przeprowadził kapitalny remont plebani.